Bureau

van Helmond architecten

is werkzaam in de disciplines beleidsadvisering, stedebouw, architectuur, interieur, herbestemming en restauratie. Er is een samenwerkingsverband met FAAM architects en Van Wylick architecten.

Missie
In ons advies- en ontwerpwerk focussen we op een architectuur waarbij esthetische duurzaamheid, technische logica, contextuele aanhechting, maximale gebruiksmogelijkheden en een innovatieve omgang met het programma de belangrijkste kenmerken zijn.

We werken in de traditie van een humane architectuur, geënt op actuele vraagstukken zoals een herdefiniëring van de identiteit van de openbare ruimte en nieuwe manieren van wonen.

Visie
Architectuur moet in onze ogen de gebruiker vooral een rustplek bieden, niet door zich af te wenden van de huidige tijd, maar door een kritische afstand te bewaren tot de dagelijkse hectiek. In dat spanningsveld moeten actuele functies geaccommodeerd worden.

Het is de taak van de architect om vast te houden aan de mogelijkheid om "waarheid te stichten" (Geert Bekaert). Dit betekent: de huidige condities onder ogen zien en er vervolgens een kritische reflectie op geven.

Oriëntatie in en identificatie met de gebouwde omgeving is en blijft uiterst belangrijk. Het stichten van een "plaats" moet het doel blijven, ondanks of juist vanwege de toenemende plaatsloosheid van het bestaan. Precies in het leggen van de verbinding tussen het alledaagse en de wereld van netwerken en mondialisering ligt ons werk.



Foto

Man Ray, 'Elevage de poussière', 1920

lees meer lees minder

Som der delen | Feiten, feiten, niets dan feiten. Een muur, een raam, een deur, het huis. Combinatie van materialen, geld en enkele ruimtelijke verlangens. Een type, een context, een specifieke bouwtechniek… de uitkomst lijkt op voorhand bepaald. Maar het is niet waar. Het huis van de buren is het onze niet, het kantoor van de collega onvergelijkbaar, in weerwil van de gemeenschappelijke karakteristieken (herhaling van ramen, stapeling van vloeren, verzameling van werkvertrekken). Er zit iets tussen hier en daar. Heet het verschil architectuur?

De foto 'Elevage de Poussière' van Man Ray uit 1920, even raadselachtig als precies, vertegenwoordigt een eigen werkelijkheid, los van de feitelijkheden van onderwerp, omstandigheden en tijdstip van de opname. Dat Marcel Duchamps 'Het Grote Glas' het onderwerp vormde, doet niet ter zake, dat met deze 'observatie' van de stoffige glasplaat met zilvertekening het kunstwerk een nieuwe dimensie kreeg, al evenmin. Het beeld (microprocessor? archeologische vindplaats?) bevat zijn eigen toekomsten suggereert zijn eigen verleden. Het bestaat. Arjan Oosterman